BATC beroepsorganisatie

Vorm:
Via een psychotactiel contact wordt in een veiligheidsbiedend lichamelijkheids-en 
nabijheidcontact getreden, dat op de cliënt toegesneden en afgestemd is en waarin de client zich als mens ontmoet en gezien weet. Dit contact wordt waar nodig ondersteund door de haptonomische dialoog. (verbale ondersteuning). In het psychotactiele contact wordt de mens aan zichzelf onthuld,zodat hij zijn eigen wijze van reageren of beleven leert verstaan en onderkennen. 
Hij kan daarmee leren omgaan en zo eigen “antwoorden” vinden op zijn problemen. 

Diagnose:
Het terugroepen in de (gevoelsmatige) herinnering m.b.t. de voorgeschiedenis van iemands klachten\hulpvraag (anamnese) geschiedt o.a.biografisch en sociaal. 
Tevens wordt de mate van psychische c.q affectieve rijpheid en ontwikkeling onderzocht. 

Omschrijving van de haptonomische begeleiding volgens de 5 natuurgerichte principes:

1. Basis van leven is energie.

Haptonomische begeleiding: begeleiding op basis van deze benaderingswijze zorgt ervoor dat de client gevoelsmatig inzicht in zijn problematiek kan krijgen. Hij kan een (ander) zicht krijgen op de wijze waarop hij in het leven staat en op zijn wijze van omgaan met mogelijke klachten en problemen. Via het psychotactiele contact kan hij via gevoelsmatig inzicht en d.m.v. zijn natuurlijke vermogens tot zelfordening komen. Vooral de affectieve bevestiging maakt het hem mogelijk om zich in eigenheid en zelfstandigheid te ontwikkelen , om zichzelf als goed te beleven , zich aanvaard te weten. Als het aan deze bevestiging tijdens de “opvoeding” ontbroken heeft of als deze nauwelijks is aangeboden kan dat een harmonieuze ontplooiing van het gevoelsleven in de weg staan. Het gevolg daarvan kan zijn dat hij zich uitsluitend rationeel staande weet te houden in de maatschappij en binnen relaties, iets wat veel energie vergt. Het affectieve psychotactiele contact in de haptonomische begeleiding biedt een meerwaarde t.o.v.louter verbale begeleidingen\therapieën. Niet alleen wordt stilgestaan bij de beleving van de client, maar bovendien ervaart deze zijn lichamelijkheid. Voelen draagt een lichamelijkheidaspect in zich, dat alleen d.m.v. het directe contact ervaren kan worden. De haptonomie onderkent de hapsis als oerbeginsel van leven, dat de kern vormt van het vitale bestaan. In de begeleiding wordt het in de diepte beleefde gevoel aangesproken door de hapsis en de lichamelijkheid te activeren. (hapsis: basis van energie) 

“Trauma is energie that is stuck in the body” (Brom 2009) 

2. Prikkeloverdracht. 

Door aan de hapsis te appelleren richt de begeleiding zich op innerlijke beleving, waar de client op mag leren vertrouwen. Dit hoort bij zijn “eigenheid” 
Door dit van zichzelf te leren verstaan treed de client a.h.w. in contact met zichzelf en zijn eigen wijze van reageren en handelen. In de verbale ondersteuning d.m.v.het haptonomisch gesprek kan hierop nader worden ingegaan en kunnen gevolgen en ervaringen worden besproken,begrepen en geordend. 

3. Drainage

Tijdens het psychotactiel contact kan en mag de client ervaren dat wat hij beleeft niet verkeerd of vreemd is en dat hij deze gevoelens mag onderzoeken, onderkennen, herkennen en bekennen aan zichzelf als wezenlijk aan het eigen zijn. 
Dit kan leiden tot het loslaten van gevoelens als schaamte,schuld, angst e.d. 
Dit kan soms letterlijk de “ziekmakende blokkade “opheffen en een proces van loslaten en afvoeren in gang zetten wat soms waar te nemen valt aan fysieke fenomenen zoals transpiratie,geuren misselijkheidsgevoel e.d. 

4. Voeding

Indien de client zich steeds meer bewust wordt van, en verantwoordelijkheid gaat nemen voor hetgeen hij tot zich neemt zowel direct d.m.v. voeding , cosmetica als ook indirekt d.m.v televisiebeelden, reclame,boeken en tijdschriften e.d zal hij hierin steeds vaker keuzes maken. 

Ook als de begeleider voelt dat de client in het maken van zijn keuzes afwijkt van wat het gevoelsmatig voor hem betekend zal hij hem bepalen, en zonodig affectief te bevestigen, bij die beleving. Hierdoor leert de begeleider de client gehoor te geven aan wat zijn gevoel hem zegt zodat hij van daaruit gevoelsmatig kan groeien. 

5. De psyche en het onbewust ziekmakende levenspatroon.

In dit doorleven kan de client komen tot een innerlijk verstaan van wat hem steeds overkomt en bepaald. De gevoelens die naar boven komen in een psychotactiel contact –gevoelens waar hij zich vaak niet van bewust is- kunnen hem ontroeren en aanzetten tot een stilstaan bij de gevoelsmatige beschouwing wat er met hem gebeurt. Door dit gevoelsmatig leren verstaan van zichzelf krijgt de client zicht op wat hem wezenlijk bezig houdt en hoe hij daarmee om kan gaan. Hij ontdekt hoe hij zelf ,gebruikmakend van zijn eigen vermogens richting kan geven aan zijn leven en hoe hij kan en mag groeien naar meer zichzelf zijn, als de zelfverantwoordelijke mens die hij is. 

Het is vooral het voelbaar en beleefbaar maken van deze aspecten die het de client mogelijk maakt gevoelsmatig verder te groeien en van daaruit te rijpen naar de psychische gezondheid en volwassenheid” (Frans R. Veldman (“in contact zijn”) (De psyche en het onbewust ziekmakende gedragspatroon) 

Door de mens te zien en te benaderen vanuit zijn totaliteit wordt de klacht/hulpvraag de aanleiding om van daaruit de mens te begeleiden naar het maken van eigen keuzes die voor hem op dat moment relevant zijn en stimuleren we het zelfgenezend\helpend vermogen van de mens.

Aangesloten bij BALC